Zrozumieć depresję

Zrozumieć depresję

Czy kiedy mamy obniżony nastrój, tzw. „doła” nic nam się nie chce, przestaje nas cieszyć to, co jeszcze nie tak dawno sprawiało nam przyjemność czy powinniśmy podejrzewać depresję? A może to zwykła chandra?

Depresja

Przyczyny depresji

Depresja endogenna – jest efektem zaburzenia biochemii mózgu, układu nerwowego lub hormonalnego. Do jej powstawania NIE przyczyniają się trudne przeżycia.

Często nie znajdujemy przyczyn naszego obniżonego nastroju i pierwszym lekarzem, do którego trafiamy, jest lekarz rodzinny. Zgłaszamy się do niego z rozmaitymi dolegliwościami, jak dolegliwości sercowe, uczucie duszenia, ciężaru w okolicy serca, dolegliwości gastryczne, nieokreślone bóle w jamie brzusznej, zaparcia, bóle głowy. Kobiety trafiają do ginekologa z zaburzeniami miesiączkowania. Nie mamy świadomości, że zaczynamy chorować na depresję ponieważ odczuwamy jedynie symptomy związane z ciałem, a nie z psychiką. Żadne leki nie pomagają, robimy dziesiątki badań, samo to powoduje już obniżenie nastroju i wtedy pada propozycja konsultacji u psychiatry. Mamy tu do czynienia z klasycznymi maskami depresji.

Czasem miesiącami dokucza nam stan, którego nie jesteśmy w stanie opisać, dziwny niepokój, bez konkretnej przyczyny, pojawia się nagle, czasem w nocy, nie daje nam zasnąć albo wybudza nas w samym środku nocy. Lęk? Strach? Obawa?

Przyczyny lęku nie jesteśmy w stanie jednoznacznie określić, czy opanować. Zdecydowanie łatwiej radzimy sobie ze strachem, którego powód zwykle znamy, czy obawami, które możemy przewidzieć. Lęk, w odróżnieniu od strachu, nie jest wywołany realnym zagrożeniem. Objawia się często jako stan oczekiwania na bliżej nieokreślone, nieprzyjemne doświadczenie. I to właśnie on jest często osiowym objawem depresji. Ciągnący się, wolno płynący, wszędobylski, czasem dopada nas nagle, niespodziewanie.

Depresja egzogenna – pojawia się na skutek traumatycznych przeżyć, np. śmierć kogoś bliskiego, utrata pracy, utrata zdrowia, rozwód, problemy finansowe czy też duży stres.

Kiedy zatem możemy mówić, że jesteśmy w szponach depresji?

Stany pogorszenia nastroju mogą przyjmować różne odcienie od „fizjologicznego” smutku, poprzez przygnębienie, uczucie obojętności, aż do głębokiej depresji. Ludzie cierpiący na depresję są niezdolni do cieszenia się z czegokolwiek, cierpią jeszcze bardziej w chwilach, które dotychczas wydawały się radosne.

Smutek, przygnębienie są emocjami, których doświadcza każdy człowiek wielokrotnie w trakcie swojego życia. Ich pojawienie się nie zawsze związane jest z depresją.

Rozpoznać to zaburzenie można dopiero wtedy, gdy stanom obniżonego nastroju towarzyszą dodatkowo inne objawy m.in. poczucie braku energii, niemożność przeżywania radości, niska ocena własnej wartości oraz gdy trwają odpowiednio długo, tzn. ponad 2 tygodnie.

Jak zachowuje się osoba w głębokiej depresji?

Jest smutna, bez chęci do działania, jakby bez energii do życia. Nawet drobne, podstawowe czynności życia codziennego są dla niej ogromnym wysiłkiem. Ma niską samoocenę, czuje się balastem dla rodziny. Nie ma wizji przyszłości.

Funkcjonuje z ogromnym poczuciem winy (poczucie winy, a nie krzywdy – bardzo charakterystyczny objaw prawdziwej depresji).

W skrajnych sytuacjach miewa myśli i tendencje rezygnacyjne, wręcz samobójcze. W najcięższych stanach mogą występować urojenia depresyjne, a w ich treściach dominuje wina, kara, grzech. Czasami pojawiają się nawet omamy węchowe (odczuwanie "zapachu" zgnilizny, śmierci). Rano budzi się z niechęcią do życia, po południu jej stan może ulec nieznacznej poprawie.

Charakterystyczne dla depresji są zaburzenia snu. Trudności w zaśnięciu, budzenie się w środku nocy, czasami z koszmarami sennymi. U niektórych osób występuje brak apetytu powodujący spadek masy ciała. Objawy depresji grupują się w trzech obszarach /psychologicznym, narządowym i ruchowym/

Objawy psychologiczne depresji:

  • Obniżenie nastroju
  • Lęk
  • Anhedonia - brak zdolności odczuwania przyjemności
  • Pesymistyczne zapatrywanie się na życie aż po całkowitą utratę nadziei
  • Utrata dotychczasowych zainteresowań ( hobby)
  • Zaburzenia koncentracji uwagi
  • Osłabienie pamięci
  • Trudności w podejmowaniu decyzji
  • Utrata energii, stanowczości
  • Utrata poczucia własnej wartości
  • Utrata wiary w siebie
  • Utrata zdolności do wydawania własnych sądów
  • Brak zainteresowań seksualnych
  • Poczucie winy
  • Poczucie beznadziejności
  • Powracające myśli o śmierci

Objawy narządowe w depresji:

  • Zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność)
  • Przewlekłe dolegliwości bólowe
  • Bóle głowy
  • Bóle karku, pleców, okolicy krzyżowej, stawów
  • Bóle w klatce piersiowej, uczucie ciężaru w piersiach
  • Uczucie ciężkiego serca
  • Dolegliwości gastryczne: zaparcia, biegunki, skurcze w jamie brzusznej
  • Suchość w ustach
  • Obniżona temperatura ciała, uczucie zimna

Objawy psychomotoryczne w depresji:

  • Obniżenie napędu, spowolnienie psychoruchowe
  • Brak aktywności ruchowej
  • Ograniczenie komunikowania się
  • Utrata energii życiowej
  • Obniżenie libido, spadek aktywności seksualnej

Jak leczy się depresję?

W leczeniu depresji wykorzystuje się farmakoterapię, psychoterapię, a czasem także elektrowstrząsy.

Leczenie farmakologiczne powinno się odbywać pod nadzorem lekarza psychiatry.

W przypadku depresji ciężkiej, zgodnie z ustawą o ochronie zdrowia psychicznego, decyzyjność pacjenta odnośnie leczenia może zostać ograniczona, zwłaszcza gdy zagraża on życiu i zdrowiu swojemu oraz innych osób. Wówczas niezbędna może okazać się hospitalizacja.

Warto wiedzieć

W roku 2020 depresja była drugim pod względem częstości występowania najpoważniejszym schorzeniem na świecie. Dane statystyczne wskazują, że kliniczne objawy depresji przejawia 15-18% społeczeństwa. Niepokojącym jest również fakt, że coraz częściej w populacji chorych na depresję odnotowuje się myśli i próby samobójcze (ryzyko popełnienia samobójstwa wśród chorych wynosi 20%). W Polsce z powodu depresji cierpi ok. 1,5 mln ludzi.

Czy zmagasz się z derpresją?

Odpowiedz na pytania tak lub nie - objawy wyszczególnione przez Światową Organizację Zdrowia (WHO – World  Health Organization).

  • Czy przez większość dnia jesteś smutny, czy często płaczesz?

  • Czy występuje u ciebie brak zainteresowania wykonywaniem codziennych czynności?

  • Czy czujesz się zmęczony każdego dnia

  • Czy Twój apetyt się zmienił, czy straciłeś lub przybrałeś na wadze?

  • Czy źle sypiasz, czy cierpisz na bezsenność lub nadmierną senność?

  • Czy czujesz się nadmiernie niespokojny, podniecony, czy inni to zauważają?

  • Czy masz trudności ze skupieniem uwagi i myśleniem niemal każdego dnia, nowe proste  zadania  wydają się trudne do rozwiązania a decyzje niemożliwe do podjęcia?

  • Czy czujesz się bezużyteczny i masz poczucie winy prawie codziennie?

  • Czy odczuwasz napięcie?

  • Czy myślisz o śmierci, o samobójstwie?

Odpowiedz na wszystkie pytania aby poznać wynik

Kampania realizowana przez Stowarzyszenie Zawsze z Nadzieją, sfinansowana przez Miasto Szczecin.
Zawsze z NadziejąMiasto Szczecin

Witryna używa ciasteczek, korzystanie z serwisu internetowego oznacza akceptację plików cookies