Po co nam nadzieja

Po co nam nadzieja

Nadzieja jest najcenniejszą towarzyszką życia

Jean Paul Sartre

Czy potrzebna jest nam w życiu Nadzieja?

Jaka jest jej rola i znaczenie w utrzymaniu zdrowia i dobrej kondycji psychicznej?

Trudno jest zdefiniować Nadzieję. Naukowcy, psycholodzy, duchowni próbują zgłębić to pojęcie. Pewne jest jednak, że Nadzieja to integralna częścią naszej egzystencji, jak oddychanie czy planowanie kolejnego dnia. Bez Nadziei nie da się żyć. To ona motywuje nas do działania, to ona dodaje wiary do osiągania celów. Dzięki Nadziei ufamy, że kładąc się wieczorem do łóżka, rano się obudzimy, dzięki Nadziei wierzymy, że życie ma sens.

Najbardziej widać Siłę Nadziei u osób, które doświadczyły dramatów w swoim życiu, które znalazły się w sytuacjach bez wyjścia. Wtedy właśnie Nadzieja pomaga im przetrwać. Jednym z przykładów może być tutaj wstrząsająca historia szkolnej drużyny piłkarskiej z Tajlandii, która przez 17 dni - wraz ze swoim trenerem uwięziona była w jaskini. Te niesamowite dzieciaki wraz z odważnym trenerem przeżyły ten dramat. Pomogła im Nadzieja na ocalenie i powodzenie akcji ratunkowej oraz medytacja i wiara.

Każdy z nas może sięgać do pokładów Nadziei, która w nas drzemie, zarówno w życiowych kryzysach, jak i w codziennym życiu. O wiele łatwiej żyć z Nadzieją.

A co o Nadziei mówi nauka?

Nadzieja jest jedną z podstawowych predyspozycji psychicznych człowieka i stanowi jeden z najważniejszych motywatorów ludzkiego działania. Jest ona zakorzeniona w ludzkiej naturze i towarzyszy każdemu człowiekowi od urodzenia aż do śmierci. W życiu człowieka Nadzieja może przybierać różny poziom natężenia, może opadać i wzrastać, a także pogłębiać się obejmując stopniowo wszystkie dziedziny ludzkiego funkcjonowania. Dojrzała Nadzieja obejmuje sferę poznawczą, emocjonalną, motywacyjną i umysłową.

Nadzieja to także przekonanie, że „pożądane rzeczy są osiągalne niezależnie od prawdopodobieństwa ich osiągnięcia”. Innymi słowy, to czego pragniemy, może być osiągnięte, mimo że szanse mogą być niewielkie (Słownik Webstera 1993.). Nadzieja, zgodnie z tą definicją, nie oznacza, że to czego pragniemy, będzie osiągnięte. Czyli przekonanie: „na pewno wyzdrowieję,” nie jest Nadzieją tylko myśleniem życzeniowym. Natomiast przekonanie: „Mogę wyzdrowieć, niezależnie od tego jak ciężko jestem chory,” jest wyrazem Nadziei.

Nadzieja jest siłą pozytywną, która wpływa na układ odpornościowy. W ostatnich latach rozwija się dyscyplina badająca wpływ psychiki na zdrowie człowieka. To Psychoneuroimmunologia (PNI). Twórca Teorii Stresu H. Selye wykazał, że stres ma negatywny wpływ na zdrowie i poprzez hormony stresu (kortyzol i adrenalina), doprowadza do osłabienia układu odpornościowego. Przeprowadzono badania (Kempthorne-Rawson, Persky 1987), które wykazały że pesymizm i depresja przyczyniają się do większej śmiertelności wśród chorych na nowotwory oraz, że pozytywne myśli i emocje sprzyjają zdrowieniu nawet z zaawansowanych nowotworów złośliwych. Ostatnio coraz częściej podkreśla się całościowe podejście do leczenia w chorobie, w tym chorobie nowotworowej. Rzecznikiem takiego podejścia był Carl Simonton. amerykański onkolog – radioterapeuta. Był on także pionierem Psychoonkologii i twórcą wszechstronnego programu psychoterapeutycznego dla chorych na raka i osób ich wspierających. Terapia proponowana przez Simontona ma na celu poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrwanie ich ze stanu beznadziei. Poczucie beznadziei często blokuje leczenie onkologiczne, a także innego rodzaju terapie i działania pomocowe. Praca nad pobudzaniem Nadziei u pacjentów jest istotnym elementem leczenia.

Kiedy kształtuje się Nadzieja?

Amerykański psycholog Erik Erickson uważa, że Nadzieja kształtuje się około pierwszego roku życia i jest „szczególnym przeświadczeniem jednostki o dwóch powiązanych ze sobą właściwości świata: 1.że jest on uporządkowany i sensowny oraz 2.że jest generalnie przychylny ludziom”. Czynnikami, które wpływają na zmianę poziomu Nadziei są różne wydarzenia przełomowe w życiu człowieka, które mogą zwiększać, jak i zmniejszać poziom Nadziei. Badania przeprowadzone przez Trzebińskiego i Ziębę – polskich psychologów, badających Nadzieję („Psychologia jakości życia”2003), wykazały, że osoby o większym poziomie Nadziei w sytuacji kryzysu rzadziej się wycofują, a częściej przyjmują strategię zadaniową.

Ludzi z wysokim poziomem Nadziei cechuje większa odporność psychiczna. Czują się mniej osamotnieni, bo widzą wokół siebie osoby gotowe ich wspierać, są bardziej kompetentni społecznie i chętniej pomagają innym. Gdy chorują, lepiej znoszą ból, bardziej dbają o siebie i szybciej wracają do zdrowia po operacji. Im więcej Nadziei mają, tym większe jest ich poczucie dobrostanu, mniejszy lęk przed śmiercią i umieraniem.

Co robić, aby, podtrzymywać w sobie Nadzieję?

Przyjąć, że to czego oczekujemy i pragniemy ma szansę się zdarzyć. Jest to postawa, która nam służy, dodaje nam odwagi, pokazuje sens. I jeszcze parę wskazówek, które mogą być pomocne:

  • słuchaj, czytaj i oglądaj jak najwięcej pozytywnych historii ludzkich,
  • unikaj tego, co jest toksyczne, co odbiera radość, miłość, nadzieję,
  • ćwicz wdzięczność i doceniaj szczęśliwe chwile, nawet drobiazgi,
  • unikaj narzekania,
  • rejestruj dobre informacje od innych na swój temat
  • bądź przyjazny dla siebie i dla świata

I pamiętaj. Nigdy nie trać nadziei!

Kampania realizowana przez Stowarzyszenie Zawsze z Nadzieją, sfinansowana przez Miasto Szczecin.
Zawsze z NadziejąMiasto Szczecin

Witryna używa ciasteczek, korzystanie z serwisu internetowego oznacza akceptację plików cookies